W tym roku minęła 160 rocznica wybuchu powstania styczniowego.

O powstańcach, którzy próbowali wywalczyć niepodległość Polski pamiętano także w Rogoźnie. W środę 22 marca 2023 roku w rocznicę bitwy pod Olszakiem koło Konina, na cmentarzu parafialnym złożono kwiaty na grobie powstańca styczniowego Ludwika Williama.
Krótki rys historyczny powstania styczniowego i jego wielkie znaczenie dla późniejszych starań Polaków o niepodległość przedstawiła Lucyna Bełch – prezes Towarzystwa Przyjaciół Rogoźna. Burmistrz Rogoźna wraz z urzędnikami Urzędu Miejskiego złożyli na otoczonym starą żelazną balustradą grobie powstańca i jego małżonki wiązankę kwiatów. Na zakończenie uczczono pamięć wszystkich bohaterów zrywu sprzed 160 lat minutą ciszy.

Potyczka pod Olszowym Młynem

Po dwóch miesiącach od wybuchu powstania styczniowego, dnia 22 marca 1863 roku, miała miejsce nierozstrzygnięta bitwa pod Olszakiem. Walka trwała około 5 godzin, a siły były wyrównane: polskie liczyły około 500 zbrojnych, w tym 209 strzelców, 144 kosynierów, 100 kawalerzystów oraz 42 osoby niezaszeregowane do żadnej ze wspomnianych formacji, a Rosjanie mieli około 400 piechoty i 100 jazdy. Warto w tym miejscu dodać, że teren bitwy pod Olszowym Młynem (zwanym również Olszakiem, Tartakiem lub Pątnowem) obecnie częściowo zajęty jest przez Elektrownię Pątnów w Koninie. W bitwie wsławił się piąty pluton strzelców pod dowództwem Ludwika Williama, który urodził się w 1833 roku w Żminie (lub Żmijnie, Gmina Stęszew, powiat poznański). Po odbyciu służby w armii pruskiej zamieszkał z rodziną w Koszutach koło Środy Wlkp. Pracował w majątku Napoleona Rekowskiego, uczestnika powstań narodowych 1831 i 1848 roku jako urzędnik gospodarczy. Po wybuchu powstania styczniowego otrzymał list polecający od Rekowskiego do pułkownika Kazimierza Mielęckiego, który mianował Ludwika Williama podporucznikiem i przydzielił dowództwo nad wspomnianym piątym plutonem strzelców. Za swój niezwykle odważny atak na Rosjan pod Olszakiem Ludwik William otrzymał stopień porucznika. Brał on udział jeszcze w kilku innych potyczkach z wojskami rosyjskimi. Po powstaniu styczniowym był represjonowany przez władze pruskie, w tym na kilka tygodni osadzono go w poznańskim więzieniu. W 1912 roku Ludwik William spisał swoje powstańcze wspomnienia, opisując również ze szczegółami walki dowodzonego przez siebie plutonu dnia 22 marca 1863 r. Zapiski te ukazały się drukiem już po jego śmierci. Ostatni okres życia Ludwik William spędził wraz z żoną w Rogoźnie. Tutaj zmarł 19 stycznia 1914 roku i pochowany został na miejscowym cmentarzu, obok swej żony Anny, która odeszła dwa miesiące wcześniej.